Van welvaart naar verstrikking: De keerzijde van een monsterlijk overheidsbeslag

België kent een van de hoogste overheidsbeslagen ter wereld: in 2023 nam de overheid 54,3% van het BBP (bruto binnenlands product), bijna 11% meer dan het OESO gemiddelde. Dit betekent dat meer dan de helft van alles wat we verdienen via belastingen en sociale bijdragen naar de overheid gaat.

België kent een van de hoogste overheidsbeslagen ter wereld: in 2023 nam de overheid 54,3% van het BBP (bruto binnenlands product), bijna 11% meer dan het OESO gemiddelde. Dit betekent dat meer dan de helft van alles wat we verdienen via belastingen en sociale bijdragen naar de overheid gaat. Maar zelfs met deze middelen worstelt België met enkele fundamentele uitdagingen. De overheid bouwt een gigantische schuld op, de vergrijzing komt met rasse schreden op ons af en de economie wordt steeds afhankelijker van
staatsinterventie.
Het woord ‘monsterlijk’ is geen retorische overdrijving, het is een structurele vaststelling. Een land met een economie zoals die van België zou een magneet voor ondernemerschap en innovatie moeten zijn, maar door het overheidsbeslag van 54,3% zal onze economie stagneren. We belanden in een vicieuze cirkel:
hoge belastingen remmen ondernemerschap, waardoor burgers en bedrijven nog meer afhankelijk worden van de overheid, die vervolgens nieuwe inkomsten moet genereren om de groeiende uitgaven te dekken.
Hoge belastingen drukken direct op het rendement van arbeid en kapitaal. De jongere generaties zullen steeds minder kiezen voor een carrière als zelfstandige, wat ook begrijpelijk is, waarom zou je risico nemen als je hier weinig voor terug krijgt? De huidige regering schetst daarnaast een negatief beeld van de ondernemers; het zijn allemaal fraudeurs en criminelen. België scoort dan ook structureel lager op internationale ranglijsten voor ondernemerschap en investeringsvriendelijkheid.
De liberale oplossing is, in tegenstelling tot de redenering van de Arizona regering, niet het blindelings verhogen van de uitgaven en belastingen, maar het herzien van onze prioriteiten en het creëren van ruimte voor burgers en bedrijven om te floreren. Door belastingdruk te verlagen en overheidsuitgaven efficiënter in
te richten, ontstaat een economie die stimuleert in plaats van beperkt. Minder overheid betekent ook niet minder zorg of bescherming, het betekent dat de overheid terug zijn originele functie bekleedt: een veilige haven bieden waarin burgers vrij hun keuzes kunnen maken, zonder dat de overheid onnodig
remmend optreedt. Als we kijken naar andere landen die een vergelijkbaar sociaal vangnet hebben
met even bereikbare gezondheidszorg zoals Nederland & Luxemburg die een overheidsbeslag hebben van 46% (NL) en 43% (LUX) dan zou het verlagen van de Belgische belastingen een evidentie moeten zijn. De Arizona regering kan een overheidsbeslag van 54,3% gewoon niet verantwoorden en de ondernemer kan
het zich niet veroorloven. De oplossing is simpel; neem afstand van de teleurstellende bureaucratie die in iedere overheidsdienst aanwezig is. België heeft de capaciteiten om een dominante speler te worden in de
wereldeconomie, maar daarvoor moeten we afstand nemen van de huidige inefficiënte bureaucratie. Als we dat kunnen verwezenlijken, dan kan de economie werken voor de mensen, in plaats van andersom.
Als België zijn overheidsbeslag terug zou schroeven naar het OESO gemiddelde van 43% dan zou de koopkracht exponentieel stijgen, ondernemerschap zou daarnaast terug beloond worden en die combinatie is goud waard. In de langere termijn zou dit zelfs kunnen leiden tot een lagere staatsschuld. Er kan opnieuw
ademruimte gecreëerd worden voor ondernemers.